Sen üzülme bana sevgilim,

idare ediyorum iste

Ittire ittire götürüyorum hayati

bilinmezligi ile...

Sen üzülme suskunum diye.

Söküklerini dikiyorum gecenin.

Ay ile yildizlari birlestiriyorum,

Gök ile günesi,

martilar ile denizi, güzel ile çirkini...

Yasam ile ölüm arasindaki bu maratonun

Son finalini kosuyorum nefes nefese.

Sen üzülme ara sira agliyorum diye

Adina yazdigim tüm siirleri firlatip attim da denize

O canimi yakti biraz.... Yoksa iyiyim ben.

Kizma bana gecenin karanligina takilip kaldim diye

Merak etme; günes bana da dogacak

Beni de yakacak, içimi yeniden isitacak

Denizin tuzu tenimi isiracak

Huzur; giyilmemis bir elbise gibi

Ruhumu simsiki saracak.

Gelmek istersen yeniden bana

Kapim açik tüm sevdalara

Gelecegin zaman haber ver

Ya da dokun yüregime

Gün isigi aydinliginda